Kylian Schiks met Sgix
Kylian Schiks ontwikkelt met SGIX ruimtelijke lichtobjecten vanuit een voortdurende nieuwsgierigheid naar de mogelijkheden van geometrie, materiaal en licht. Zijn werk ontstaat vanuit eenvoudige geometrische principes die hij steeds opnieuw onderzoekt, aanpast en verder ontwikkelt. Niet door telkens een nieuw uitgangspunt te zoeken, maar juist door zich langdurig in één onderzoek te verdiepen.
In zijn praktijk zijn ontwerpen en maken onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het ontwerp ontstaat niet alleen aan de tekentafel, maar ook tijdens het werken met papier, materiaal en constructie. Door te vouwen, te bouwen, te testen en opnieuw te beginnen ontstaan inzichten die vooraf niet altijd te voorzien zijn. Het maakproces is daarmee een wezenlijk onderdeel van zijn manier van ontwerpen.
Precisie speelt daarin een belangrijke rol. De geometrische structuren vragen om nauwkeurigheid en technische beheersing, maar juist die precisie maakt het mogelijk om steeds verder te onderzoeken wat binnen een bepaalde methode mogelijk is. Vakmanschap is voor Kylian daarom niet alleen nodig om een ontwerp goed uit te voeren; het is een middel om nieuwe mogelijkheden te ontdekken.
Licht vormt een vanzelfsprekend onderdeel van dat onderzoek. Het maakt de geometrische structuur zichtbaar, verandert de werking van vorm en materiaal en beïnvloedt de manier waarop een object vanuit verschillende richtingen en in verschillende ruimtes wordt ervaren. Transparantie, schaduw, ritme en schaal spelen daarbij een belangrijke rol.
Een praktijk die zich ontwikkelt
De ontwikkeling van SGIX is zichtbaar in de werken die Kylian door de jaren heen heeft gemaakt. De huidige selectie van vijf sleutelwerken markeert belangrijke momenten binnen die ontwikkeling. Samen laten deze werken zien hoe eerdere inzichten nieuwe vragen en mogelijkheden hebben opgeleverd en hoe het onderzoek zich steeds verder heeft verdiept.
De werken staan daarmee niet los van elkaar. Ieder werk vormt een volgende stap binnen een doorlopend onderzoek naar geometrie, materiaal, licht en constructie. Nieuwe technieken, vormen en ruimtelijke ervaringen ontstaan vanuit wat eerder is ontdekt en onderzocht.
De selectie van sleutelwerken is niet definitief. Naarmate de praktijk zich verder ontwikkelt en nieuwe werken ontstaan, kunnen ook andere werken belangrijke momenten in die ontwikkeling gaan vertegenwoordigen. De vijf sleutelwerken hieronder laten deze ontwikkeling in beeld zien. Samen vormen zij een momentopname van de makerspraktijk van SGIX tot nu toe.
Florelia
Florelia kenmerkt zich als een wandobject en markeert een belangrijke stap in de ontwikkeling van mijn praktijk. Het ontstond in een periode waarin ik de overgang maakte van hobbymatig maker naar een zelfstandige ontwerp- en maakpraktijk. In dit werk komen verschillende onderzoekslijnen voor het eerst samen: de toepassing van geometrische patronen in een vlakke aanwezigheid, de technische integratie van licht, en de ontwikkeling van een constructie waarin materiaal, precisie en afwerking elkaar versterken. De geometrische structuur vormt daarbij de basis voor een rustige, bloemachtige verschijning waarin licht de diepte en gelaagdheid zichtbaar maakt. Het werk laat zien hoe een ogenschijnlijk eenvoudige herhaling kan uitgroeien tot een samenhangend ruimtelijk geheel.
Celora
Celora ontstond vanuit de wens om de mogelijkheden van mijn ontwerpmethodiek verder te onderzoeken door een zo volledig mogelijke ronde vorm te ontwikkelen. Binnen deze zoektocht blijven precisie, herhaling en constructie bepalend voor het uiteindelijke resultaat. Papier biedt daarbij de mogelijkheid om complexe structuren op te bouwen die zowel ruimtelijkheid als licht dragen. De verlichting maakt de onderliggende geometrie zichtbaar en versterkt de gelaagdheid van de vorm. Afhankelijk van het standpunt van de beschouwer ontstaan steeds nieuwe verhoudingen tussen licht, schaduw en structuur. Celora laat zien hoe een consistente ontwerp methode kan leiden tot een nieuwe ruimtelijke vormen en vormt daarmee een waardevolle uitbreiding binnen mijn onderzoek naar de mogelijkheden die ontstaan door papier, licht en geometrie samen te brengen.
Diamaea
Diamaea ontstond vanuit een concrete ontwerpvraag en laat zien hoe een externe aanleiding kan uitgroeien tot een nieuw onderzoek binnen mijn praktijk. Centraal staat de vertaling van een tweedimensionaal geometrisch patroon naar een ruimtelijk object, waarbij dezelfde vouw- en constructie methode wordt toegepast als in mijn andere werken.
De uitdaging lag niet alleen in het reproduceren van het patroon, maar vooral in het zichtbaar maken van de ruimtelijke rijkdom die daarin besloten ligt. Door de precisie van de constructie en de eigenschappen van papier ontstaan subtiele gelaagdheden die pas volledig leesbaar worden onder invloed van licht. Het werk nodigt uit om langer te kijken en steeds nieuwe structuren te ontdekken. Diamaea laat zien hoe mijn ontwerpmethodiek zich ook binnen maatwerk en samenwerking kan ontwikkelen, zonder de kern van mijn praktijk uit het oog te verliezen.
Andromeda
Andromeda behoort tot de eerste werken waarin de kern van mijn praktijk zichtbaar wordt. Het ontwerp ontstond vanuit een nieuwsgierigheid naar de ruimtelijke mogelijkheden die besloten liggen in eenvoudige geometrische structuren en markeert een vroege mijlpaal binnen een onderzoek dat zich nog altijd verder ontwikkelt. Door middel van origami wordt een vlak vel papier getransformeerd tot een ruimtelijke constructie waarin ritme, herhaling en balans samenkomen.
De ingetogen vormentaal nodigt uit tot aandachtig kijken en laat zien hoe een ogenschijnlijk eenvoudig uitgangsmateriaal kan uitgroeien tot een rijke ruimtelijke ervaring. Daarmee vormt Andromeda een belangrijk vroeg werk binnen mijn voortdurende onderzoek naar de verborgen mogelijkheden van papier, geometrie en licht.
Saselea
Saselea bouwt voort op de geometrische principes die eerder binnen mijn praktijk zijn ontwikkeld en onderzoekt hoe subtiele veranderingen in patroon, herhaling en schaal kunnen leiden tot een wezenlijk andere ruimtelijke ervaring. Door een complexere geometrische opbouw ontstaat een gelaagd oppervlak dat zich afhankelijk van lichtinval en kijkrichting steeds anders laat lezen. De precisie van de constructie is daarbij essentieel; kleine afwijkingen beïnvloeden direct de samenhang van het geheel. Licht maakt de verschillende lagen binnen de structuur zichtbaar en versterkt de dynamiek van het patroon dat is ontstaan, waardoor het object een bijna bewegende aanwezigheid krijgt. Met zijn grotere formaat laat Saselea zien hoe schaal, ritme en geometrie gezamenlijk de ruimtelijke beleving versterken.